Kool, koel en cool!

Het is al even geleden! Ik zat al te denken om mijn blog op te doeken. Maar in Nederland bleek dat er toch nog wel lezers waren. Nou kan ik nu gaan vertellen hoe mijn vakantie in Nederland was, maar kou en sneeuw is niks nieuws voor jullie. Toch was het wel een aparte beleving zo'n vakantie in Nederland. Voordat ik terugging naar Nederland had ik echt een supertijd in Jaffna. Ik werd echt beschouwd als lid van het team en in vanalles betrokken. Ook leer je dan ook weer nieuwe dingen over de cultuur. Als hoogtepunt hielden we een koolparty op het strand. Nou is kool wat minder cool als het klinkt. Het is een warme, zeer spicey soort van soep met allerlei soorten vis (krab, inktvis, garnalen en soorten die ik niet bij naam ken). Dus vantevoren waren de ingredienten ingekocht en gingen we vervolgens met een grote pan richting het strand. Daar werd, terwijl wij aan het badderen waren in zee, de soep klaargemaakt en vervolgens in een kommetje gevouwen van palmblad geserveerd. Errug lekker! Een aanrader dus. De zee was heerlijk kalm, eerder moest ik in een minder kalme zee iemand het water uit redden, dus ook ik was blij dat er vandaag geen reddingsacties nodig waren. Wel heb ik zwemles gegeven en mijn leerling maakte vorderingen. De meeste Sri Lankanen kunnen namelijk niet zwemmen. Na een paar uur gingen we weer terug. Inmiddels was ik op een tomaat gaan lijken, want zelfs na een jaar is een paar uur in de zon nog steeds te lang. De volgende dag werden dan ook vragen gesteld hoe het kwam dat ik rood was, en wanneer het weggaat enz...want verbranden kennen ze daar niet. Helemaal verbaasd waren ze toen ik melde dat het pijn deed en werd vervolgens hard uitgelachen!

Een paar dagen na onze zonnige dag aan het strand wandelde ik de sneeuw van het koele Nederland binnen! Toch wel lekker om het koud te hebben, maar na een paar dagen is het dan ook wel weer genoeg. Na een jaar was het toch even wennen in Nederland. Zo stapte ik trillend en onzeker een trein binnen omdat ik niet meer wist hoe alles werkte (waar ga je zitten, waar leg je je baggage, en waar gaat de trein ook alweer heen!), een erg bizarre ervaring. Ook was het wennen dat alles ook weer geplanned moest worden en ik voelde tijdens mijn vakantie meer aan het werk vergeleken met Sri Lanka. Na een week was ik weer aan het nederlandse leven gewend en was het erg leuk om iedereen weer te zien en te spreken. Hoewel drie weken zeker te kort was hiervoor.

Weer terug in Sri Lanka voelde ik me weer echt op mijn plek. Toch wel eng om dat te realiseren aangezien ik over 2,5 maand alweer weg moet. Maar nog even genieten van het werk en mijn tijd hier! Op het moment heb ik Colombo weer verlaten. Maar niet nadat ik een duik in ons zwembad in het nieuwe kantoor had genomen...(misschien toch maar overplaatsing aanvragen ;-)) en ook nog een dagje te hebben geraft, erg cool! Ik zit nu niet in Jaffna maar in Mannar omdat hier wat meer te doen was. Erg leuk om weer een ander district te zien, maar ik mis Jaffna best wel. Vooral omdat daar mijn vrienden zitten en de weken voor mijn vakantie echt geweldig waren en hier in Mannar je opnieuw moet beginnen met contacten leggen en weer terugvalt op films kijken en boeken lezen. Nou ja, alles heeft tijd nodig natuurlijk!

Op het moment zijn we met ZOA bezig te werken met de mensen die uit de kampen zijn teruggekeerd. Toestemming krijgen gaat nog wel wat moeizaam maar er zit beweging (en hoop) in. Er zitten allerlei nieuwe projecten in de beroemde "pijpleiding" en je ziet een verschuiving van noodhulp naar wederopbouw met ook activteiten zoals community opbouw. Er wordt op het moment dus naar de lange termijn gekeken...een goed teken!

Dus we houden hier de positieve energie erin!

Verkiezingen

Het is al even geleden. Sinterklaas is ook hier het land weer uit.
Vandaag is een belangrijke dag! De nieuwe president wordt gekozen. De afgelopen weken hielden de verkiezingen het land bezig. De president had de verkiezingen vervroegd omdat hij een makkelijke winst verwachtte vanwege het beindigen van de oorlog. Maar het blijkt niet zo makkelijke te gaan, de strijd tussen de huidige president en zijn concurrent, de oude chief van het leger, is al een tijdje gaande. De tamils gaan waarschijnlijk het verschil uitmaken dus ook beiden proberen de harten van de tamils te winnen met een hoop beloftes. Iedereen wacht de uitkomst met spanning af en en ook wat er na de uitkomst zal gebeuren. Er is veel geweld gedurende de verkiezingen, veel gewonden en ook enkele doden vanwege verkiezingsgeweld. Hier in Jaffna leven de verkiezingen niet echt, voor de tamils hier voelt het als kiezen tussen twee kwaden. Tot vannochtend vond er ook geen geweld plaats hier in Jaffna. Er waren wel wat explosies gehoord maar geen schade is gemeld. Ik vroeg me al af waar die harde knal vandaan kwam maar het lijkt niks serieus te zijn.

Verder meer nieuws! Aangezien mijn contract tot 31 mei is verlengt, kom ik 18 februari tot 10 maart naar Nederland. Dus houd een gaatje in je agenda vrij!

Verder hier in Jaffna gaat alles prima. Aangezien de A9 nu open is voor Sri Lankanen is het gedaan met de rust die ik zo waardeerde. Grote autos rijden er nu op de smalle wegen en de town is overspoeld met mensen. Ook hebben mensen uit het zuiden veel plastic rotzooi meegenomen die ze vervolgens in Jaffna verkopen. Slaapplaatsen zijn niet meer te vinden, dus sommige toeristen uit het zuiden slapen nu in hun "van". Maar het is een goed teken, iedereen is blij dat het eindelijk nu de goede kant op gaat met Jaffna. Hopelijk mogen buitenlanders ook snel over de weg reizen, want de vliegen heb ik nu ook wel gezien. Al de expats hier zijn gefrustreerd dat dat nog steeds niet mogelijk is.
Ook zijn de mensen die uit de Vanni zijn gevlucht aan het einde van de oorlog vrijgelaten uit de kampen. Een gedeelte is nu aan het resettlen in Jaffna. Ze hebben vaak niets meer en moeten hun leven weer opbouwen. Maar wij wachten nog steeds om toestemming van de overheid om met deze mensen te werken...tja, zo werkt dat hier in Sri Lanka. Het is niet zo maar eenvoudig hulpverlenen aan mensen die dat nodig hebben, zeker nu tijdens de verkiezingen is het een politiek spel.

Goed nieuws is dat het strand open is voor publiek, zo heb ik afgelopen twee zondagen heerlijk liggen dobberen in de zee. Iets wat een hoop positieve energie geeft voor de rest van de week!
Nou ik wacht af wat deze dag Sri Lanka gaat brengen! Tot snel!

Sinterklaas bezoekt ook Sri Lanka...

De koude, donkere dagen voor kerst zijn aangebroken! Nou ja, koud is het wel want het regenseizoen zorgt ervoor dat de temperatuur wel een graadje of vijf zakt. Dus tegenwoordig slaap ik zelfs zonder ventilator en de AC op kantoor hoeft niet meer aan!
Inmiddels ben ik weer teruggevolgen naar mijn thuisstation: Jaffna. De afgelopen weken heb ik in Vavuniya/Colombo en twee weken op bed doorgebracht. Op een dag werd ik opeens erg moe, dat kan iedereen wel eens overkomen, dacht ik zo. De volgende dagen hoge koorts, de dokter (jong en onervaren) dacht aan buiktyfus en gaf mij medicijnen. Die bleken niet te helpen maar na een dag of vijf zakte de koorts wat. Dus ik voor een training naar Colombo, daar aangekomen bleek ik rood uit te slaan. Dus toch maar even naar het ziekenhuis. Daar zag de dokter het meteen: Dengue (knokkelkoorts)! Als het aan haar lag werd ik meteen aan het infuus gezet en om een bed neergeplaats. Dat leek me dus geen goed idee, dus ik kon haar overtuigen dat dat niet hoefde. Aangezien dengue gevaarlijk kan zijn (regelmatig overlijden er mensen aan dengue) moest ik elke dag naar het ziekenhuis mijn bloed testen tot de waarden weer normaal waren.

Uiteindelijk toch zo'n twee weken verspeeld met ziek zijn en ik was blij dat ik weer aan het werk kon. Dus ik weer terug naar het veld! Onderweg nog vijf uur stil gezeten in de trein te midden van de rijstvelden, omdat de trein ontspoord was. In nederland zou iedereen met vijf uur vertraging klagen, maar hier bleef iedereen rustig. Maar vijf uur lang naar een rijstveld kijken was toch erg lang. Terug in Vavuniya weer hard aan het werk gegaan en meteen naar onze site office gegaan. Onderweg kon ik nog twee wilde olifanten gezien en savonds varaan eten! En ik kan je vertellen dat is best lekker. Na vier dagen belde Colombo, of ik terug kon komen want er lagen een hoop voorstellen te wachten die geschreven moesten worden.

In Colombo had ik meteen de kans om op 5 december sinterklaas te verwelkomen.
Hij had zijn witte paard ingeruild voor een bruine en de moeite genomen
om even langs Sri Lanka te komen.
Hij had in de tuin van de ambassadrice gewacht
en had heerlijke koffie en banketstaaf uit nederland meegebracht!
Savonds met een stel nederlanders het heerlijk avondje gevierd met veel lachwekkende gedichten en suprises. Wel raar, sinterklaas zonder kou en met zwembad.

Na twee maanden kon ik dan toch weer eindelijk terug naar Jaffna, toch een beetje mijn thuis in Sri Lanka. Iedereen was (naar zeggen) blij me weer te zien en ik kon meteen mee met het bezoek van onze landendirecteuren aan Jaffna. Dit betekende drie dagen lang field visits. Ook werd er een bezoekje naar het eiland Delft gebracht. De eilanden rond Jaffna hadden in de 17e eeuw tijdens de nederlandse bezetting nederlandse plaastnamen gekregen. Delft heeft als enige zijn naam behouden. Ook staat het eiland bekend om de nederlandse forten, de kalkstenen muren en wilde paarden. Om er te komen werd er een boot voor ons geregeld. Varen op zee bleek niet mijn hobby te zijn, ik was nog nooit zo zeeziek als toen. De mensen hier leven geisoleerd en halen hun inkomen uit de visvangst. Door het gebrek aan mogelijkheden hebben ze het niet breed.

Recent zijn er 70,000 mensen uit de kampen vrijgelaten en in Jaffna aangekomen, nu wonen ze bij vrienden/familie of keren terug naar hun oorspronkelijke woning. Hoewel ze blij zijn de kampen uit te zijn is het leven voor hun is niet makkeljk. Sommigen zeggen zelfs dat het in de kampen beter was. Vaak zijn er niet genoeg mogelijkheden om inkomen te verwerven en wonen meerdere gezinnen in een huis/shelter. Toestemming van de overheid krijgen om met deze mensen te werken is niet al te makkelijk. Dus afgelopen dagen brachten we veel bezoeken naar oa deze groep mensen. Ook bezochten we een dorp aan het strand waar mensen na vier jaar waren teruggekeerd en daar overheersde de blijdschap. We bezochten een visser en kregen meteen een cocosnoot te drinken aangeboden. Na alle kampen en verhalen van mensen is het zeker ook erg goed om te zijn dat het soms ook de goede kant opgaat! Een bemoediging voor iedereen.

Alvast wens ik iedereen fijne feestdagen! Ze gaan een beetje langs me heen in Jaffna, geen kerstliedjes en versieringen hier.

Brenda

Wordt ik dan toch een Sri Lankaan?

De regen drupt langzaam van de daken. Het lijkt nu echt begonnen te zijn: Het regenseizoen! In Menic farm zoeken mensen beschutting in hun shelter. Angstig wachten ze af of deze bestemt is tegen lekken en de drainage om hun tent heen goed genoeg werkt. zo'n 175,000 mensen zijn er nog, wonende in de kampen van menic farm. Afgelopen weken zijn er zo'n 50,000 vrijgelaten. Sommigen konden weer terug naar hun dorp maar de meesten woonden bij vrienden of familie. Soms wel met vier families in een huis. Inmiddels kijken de overgeblevenen jaloers naar de bussen vol met vertrekkende mensen. Weg uit hun shelter! Weg van het opgesloten zijn en weg van het prikkeldraad! De mensen zijn blij! Eindelijk, na een paar maanden niet in de rij meer voor eten en water. Maar ook heerst er onzekerheid, wat moeten we nu? Dromen durven ze allang niet meer. Ze zijn alles kwijt, en voor een aantal is dit niet de eerste keer dat ze alles kwijt zijn geraakt. De kinderen weten niet anders dan dat er oorlog was. Toch zie je het! Hetgene wat men hoop noemt! Hoop op een beter leven in vrede. Heel voorzichtig, maar het is er!

Wankelend, voorzichtig stappen ze hun nieuwe toekomst binnen: Met geheel hun bezit, zo'n twee tassen, stapt men de bus binnen, het kamp uit!



Ondertussen zit ik al zo'n vier weken in vavuniya and menic farm. Waar op het moment rond de 175,000 IDPs in kampen zitten. In totaal ben ik hier zes weken en neem eventjes het werk van de andere trainee over. En dat werk is leuk en afwisselend! NFRI (non food relief items) coordineren: Hoe krijg je een basin, een mat en een klamboe van colombo bij de betreffende IDP (en dat klinkt simpel, maar toch duurt dat vijf weken!), zorgen voor de reporting (achter mensen die liever in het veld zijn aanrennen om te vragen wat ze wel en niet hebben gedaan), praten met partners, vergaderen maar ook in de kampen zijn om te kijken wat er nodig is aan NFRI. Veel te doen dus, en dat bevalt me wel! Verder is er vrij weinig van mijn sociale leven over, maar dat geeft even niks! Ik vermaak me prima door af en toe te volleyballen met collegas of te badmintonnen in een weeshuis. Ook savonds is er nog wel eens tijd voor een filmpje. Twee nachten slaap ik op het veldkantoor in een shelter...en het voelt net of ik aan het kamperen ben! Heerlijk! Niet iedereen waardeert de basis voorzieningen, maar dat kan zijn omdat ze daar een hele week zitten ipv twee dagen per week. Verder naast vriendschappen te hebben gesloten met de staff, ook met een kip. Die volgens mijn bewering zich gedraagd als een hond...
Verder kreeg ik de vraag of ik aan het wisselen van cultuur was, aangezien ik de vergadering in tamil al voor de helft kon volgen (lang leve het gebruik van engelse woorden in een taal), soms een punjavi draag (foto's volgen) en spicey eten lekker vind en niks me te pittig is. Ook is het contact hier met expats beperkt en geniet ik van de Sri Lankaanse wereld. Maar wees maar niet bang: Ik smacht af en toe nog steeds naar een boterham met kaas en een glaasje melk en kunnen bepaalde cultuur verschillen best frustrerend zijn (waarom duurt het zo lang voordat men doet als je iets vraagt)!
Laatst pepernoten en een kopje cappuchino op! dat was dan toch even genieten. Het voelt met 30 graden niet alsof het bijna sinterklaas is...maar na een duik in het zwembad van een Colombo collega vind ik dat eigenlijk ook niet zo erg!

Bewaar wat cadeautjes & gedichtjes voor me!

Liefs
Brenda

Nostalgie...

Een half jaar zit er alweer op! Een half jaar is ook een punt dat je je afvraagd wat moet ik schrijven. Het verzoek voor nieuwe avonturen kwam bij mij binnen. Natuurlijk beleef je in zo’n land genoeg, maar alle wordt gewoon en wat in de eerste weken zo spannend is lijkt nu opeens het vermelden niet waard te zijn.

Maar om de trouwe lezer niet in de steek te laten komt zal ik mijn laast beleefde avonturen op papier kan zetten. Alhoewel ik me afvraag hoeveel trouwe lezers er nog zijn. Maar anders dit verhaal speciaal voor jullie pap en man ;-)

Na mijn vakantie, stapte ik het vliegtuig weer in richting Jaffna. Aangekomen in het zonnige noorden, blijkt het dat ik een week later weer Jaffna uit kan. We gaan op retreat. Elk district gaat elk jaar een paar dagen weg en combineert daar het nuttige met het aangename. Voor Jaffna was het dit jaar een erg bijzonder retreat. Aangezien de weg sinds kort voor locals open is kon ZOA Jaffna voor het eerst op retreat buiten Jaffna. (tijdens de gevechten in 2006 werd de weg richting Jaffna gesloten, Jaffna was alleen nog maar bereikbaar per vliegtuig. Iets wat voor de gewone man niet te betalen was). Gelukkig ga de overheid ons allemaal toestemming om Jaffna te verlaten, je hebt namelijk als iemand van jaffna wel toestemming nodig om Jaffna te verlaten, dus we konden allemaal gaan! Dat werd dus een uitje naar de “hill country” met 17 Sri Lankanen en 1 Nederlandse. Geloof me regelmatig keken mensen raar op van deze groepssamenstelling. Voor iedereen was het een hele ervaring. Ik heb eindelijk de staff beter leren kennen. Een van de doelen was dan ook: Leer Brenda zoveel mogelijk Tamil, en iedereen werkte daar van harte aan mee. Zo doende kan ik nu een hoop vragen in het tamil stellen, meestal blijft het antwoord voor mij nog een raadsel. De stemming zat er goed in en er werden ook veel grappen gemaakt, ook tijdens het leren van mijn tamil: Iemand leerde mij het woord voor “heb je al gelunched”, dus ik dat uitproberen op degene voor me. Bleek ik niet te hebben geleerd of iemand al had gegeten maar of iemand met me wou weglopen (jonge verliefde koppels lopen hier soms weg als de ouders geen toestemming geven om te trouwen)....ehm. Ook zijn er veel gesprekken gevoerd over cultuurverschillen. Bijvoorbeeld, hoe trouw je in Nederland als je ouders dat niet regelen? Leg dan maar eens uit hoe dat gaat. Ze blijven ons systeem maar raar vinden. Ook heb ik geleerd dat je als je op retreat gaat zoveel mogelijk foto’s moet maken. Zodoende kom ik bij een ander doel van ons retreat: Maak zoveel mogelijk fotos met allerlei combinaties van mensen. Ik geloof dat we in vier dagen zo’n tweeduizend foto’s hebben gemaakt. Het hoogte punt voor mij was het geimproviseerde zingen en dansen boven op de berg. Nou ja voor mij bleef het dan bij klappen en een beetje mee bewegen. Maar geloof me, ik ben op de hoogte van alle tamilhits!

Na alle uitstapjes wordt er natuurlijk ook weer gewerkt. Op het moment is het vaag wat de overheid voor plan heeft voor de IDPs in de kampen. Nog een groot aantal mensen verblijft nog steeds in de zogenaamde gesloten IDP kampen. Een klein aantal mensen wordt beloofd dat ze de kampen uit mogen, ze kunnen nog niet terug naar hun eigen dorpin de Vanni, maar kunnen bij familie terecht. Ook een aantal mensen werd voor deze reden van Vavuniya naar Jaffna gebracht, waar ze familie hebben wonen. Wat er in Jaffna en ook in andere districten gebeurt is dat ze daar weer in gesloten kampen worden geplaatst. Een aantal mensen is op het moment inmiddels wel bij hun familie gebracht maar een aantal zit nu nog steeds weer opnieuw in een kamp. Wat de overheid voor plan heeft met betrekking tot “resettlement” is nog vaag. Dit maakt het lastig voor de organisaties en dus ook voor ons een goed plan te maken. Ook de donoren wachten af wat er gaat gebeuren, want men is het erover eens dat deze situatie niet ondersteund kan worden en dat de mensen zo snel mogelijk terug moeten of in ieder geval de kampen uit mogen. Ondertussen zetten we in Jaffna het werk voort in de IDP kampen op het gebied van educatie, shelters, water and sanitation en livelihood en dergelijke.

Maar langzaamaan veranderen er dingen in Jaffna. Langzamerhand kunnen er steeds meer goederen binnenkomen. Het laatste nieuws is dat er olijven in de supermarkt waren! En tonijn in blik. Ook komen steeds meer bedrijven een kijkje nemen in Jaffna, want dit is het gebied waar geinvesteerd in kan worden. Dit betekend dat het stille Jaffna met de oude auto’s, de enorme verlaten huizen steeds drukker wordt. Jaffna heeft een bepaalde sfeer, je hebt het gevoel dat je in een speciaal gebied bent, aangezien je er moeilijk in en uit kan komen. Ik laat me meeslepen met de nostalgie en vind deze veranderingen maar niks. Maar voor de mensen in Jaffna is dit misschien wel de kans om een soort van normaal leven te krijgen en om Jaffna weer op te bouwen.

van hot naar her

Laatste weken stonden in het teken van reizen. Niet alleen voor mijn vakantie. Maar ook voor werk. Ik kreeg al commentaar. Elke keer als iemand me aan de telefoon had zat ik weer op een andere plek en ik was echt niet meer te volgen.

Na slechts vijf weken in Jaffna te zijn geweest werd ik opgebelt. Of ik het district policy plan ook voor Vavuniya en Mannar kon schrijven. Dus hop, weer het vliegtuig in met zelfs een kakkerlak als medepassagier. Het kost je zo een dag, een uurtje vliegen en acht uur lang wachten, gechecked worden en met diverse bussen worden vervoerd. Na nog een dag reizen kwam ik in vavuniya district aan. Daar waar 260,000 mensen in vluchtelingen kampen opgesloten zitten. Veel had ik er al over gehoord. Maar het zien en met de mensen spreken was er indrukwekkend. Rijen tenten in allerlei soorten en maten die je ziet. Zelf werd er aan mij een verzoek gedaan voor een tool om het prikkeldraad door te knippen. Niet alles bleek zo (relatief) goed als in Jaffna geregeld. Maar stel je eens voor hoe manage je 260,000 mensen in kampen. Ook is het onzeker wanneer deze mensen weer terug kunnen naar hun woonplaats. Na een week daar zijn geweest trok in naar Mannar district om de boel te gaan verkennen. Een policy plan schrijven is erg nuttig, na er vier te hebben geschreven weet je veel van de situatie van verschillende districten af. Ook was het erg leuk om mijn mede ZOA collega's te ontmoeten. Zoals overal werd er goed voor mij gezorgd (en ontbrak het me uiteraard aan eten niet). Deze twee weken waren weer een erg goede ervaring.

Na twee weken onafgebroken vergaderen, schrijven en het veld te hebben bezocht was het dan zover. Johanneke en Wim uit nederland kwamen over. Was wel even raar om mensen uit nederland opeens in Sri Lanka op visite te hebben. Maar heerlijk om ze weer te zien! We zijn nu al ruim een week onderweg en we hebben eerst gechilled op een tropisch strandje om vervolgens bloedzuigers ons bloed laten drinken in het regenwoud. daarna trokken we de kou van de bergen in en hebben we genoten van het uitzichten hier. In de bergen hebben we lekker gewandeld in de theeplantages en een bezoekje gebracht aan "het einde van de wereld". Waar je een uitzicht hebt over het zuiden van Sri Lanka. Dus de reis verloopt prima en het is weer lekker om vertrouwd nederlands te praten. Ook probeer ik het een en ander uit te leggen over de situatie, want beelden spreken toch meer dan woorden (en dus ook meer dan deze blog). Soms kom je andere reizigers tegen. Meesten weten wel wat van het land en de situatie af. Maar het is toch wel raar om iemand te horen zeggen: Wat doe je precies hier? Ik weet niks van Sri Lanka van de afgelopen 20 jaar af. Nou we hebben nog een Safari, strand en een bezoekje aan ZOA Batti op de planning...dus vermaken doe we ons zeker!

Van IDPs tot biercrisis: mijn leven in Jaffna

Beste mensen!

Zoals in Nederland gaat het leven hier ook door. Mijn eerste weken in Jaffna zijn prima bevallen. En hoewel het toch even geleden is moest ik toch wel even nadenken wat ik allemaal te vertellen had, want je zou toch denken dat ik genoeg beleef hier.
Maar het gekke is dat alles wat je hier beleefd voor normaal aanneemt.

Neem nou een doorsnee zaterdag, ik pak mijn fiets en ga maar eens Jaffna verkennen. Om de 200 meter kom je een millitair checkpoint tegen. De geweren die daar soms uitsteken storen me niet meer, als er wordt gegroet voel ik me verplicht beleefd terug te groeten, want sommige mensen kan je beter maar te vriend houden. In Jaffna town aangekomen bekijk ik vol bewondering de oude engelse auto’s. Je voelt je weer rondwandelen in de jaren vijftig. Ik zelf ben ook de bezienswaardigheid van de dag, en doe net alsof ik niet zie dat er mannen foto’s van me maken. Het irriteerd me soms, ach wie weet wordt ik ooit nog wel beroemd. Ik loop de enige supermarkt binnen in de stad om te kijken wat deze week het assortiment is. Omdat Jaffna geisoleerd ligt en moeilijk te bereiken is zijn allerlei artikelen schaars. Het feit dat er “diet coke” in de supermarkt was werd dan uitgebreid op een feestje besproken. Laatst was er sprake van een bier crisis! Er was geen bier in heel Jaffna te krijgen voor twee weken lang. Dit had uiteraard grote gevolgend voor de expat community (zo’n 18 man groot). Niet alleen waren we niet meer in staat om in het weekend de genieten van een heerlijk koel biertje, ook stortte het sociale leven in. De enige “bar” is bij mijn guesthouse, doordeweeks komen er vaak mensen langs om even bij te kletsen en te genieten van een biertje. Aangezien er geen bier meer was, was het erg stil bij de bar. De week dat het bier weer arriveerde waren er elke avond mensen, wat dan ook weer niet ideaal is. Maar verder met mijn zaterdag. Na mijn bezoekje aan Jaffna town fiets ik weer op mijn gemakje terug, want haast heb je niet in Jaffna, er is toch niks te doen. Thuis aangekomen eet ik mijn “rice and curry” en in de middag kijk ik een filmpje. DVDs zijn hier vollop in omloop, helaas gebeurt het vaak dat of de film of mijn laptop er mee besluit te stoppen en ik niet in staat met de laatste tien minuten van de film te kijken. Daarna is het tijd voor een ijsje bij Rio. De plek en ook de enige plek in Jaffna waar Sri Lankanen komen om te daten. Uiteraard in het bijzijn van veel vrienden. Ik kom er slechts om mijn ijs/chocolade behoefte te vervullen. Savonds is het tijd voor een “feestje”. Dit betekend bij iemand thuis bij elkaar komen en eten en drinken meenemen. Daar bespreekt men de laatse politieke ontwikkelingen en wat er deze week in Jaffna te koop was met de stuk of tien aanwezigen. Om een uurtje of twaalf vertrekt iedereen in zijn 4X4 jeep met de zwaailichten, want inmiddels is de avondklok al ingegaan.

Het werk begint inmiddels ook op gang te komen. Ik ben afgelopen weken veel het veld in geweest zo om een goed beeld te krijgen van de situatie. Je hebt hier twee soorten IDP kampen. Eentje met de recent gevluchtte IDPs uit de Vanni. Zij mogen de kampen niet uit en voelen zich opgesloten. ZOA bouwt hier shelters, keukens ect en zorgt voor voedsel en NFRI (non food relief items). De andere kampen zijn waar de old IDPs verblijven, sommige wonen al 17 jaar in ene kamp omdat ze niet terug mogen naar hun gebied. Zij mogen uiteraard de kampen wel uit, maar hebben soms alle hoop op terugkeer verloren. ZOA zorgt voor onderhoud van de kampen hier maar start ook livelihood projecten om mensen te helpen met het verkrijgen van een inkomen zoals het uitreiken van netten voor visserij of homegardening planten.
Ik heb inmiddels ervaren dat het handig is om blank te zijn. Het treurige aan dit land is dat toegang krijgen tot verboden gebieden en dingen gedaan krijgen van de lokale overheid, voor een blanke veel makkelijker is. Dus ik hoefde alleen maar even mijn glimlach te oefenen en het werkte.

Trouwens wat ook nog even het vermelden waard is:
-Angelina Jolie heeft Jaffna ooit bezocht...en ik slaap ik haar kamer!
-Er staat binnenkort een uitje naar het mijnveld gepland met mijn vrienden van de demining.
-Ook kreeg ik gister de opmerking: “you look so Dutch” toen ik met mijn fiets uit het werk kwam.
- de tour de france ook hier te volgen is en vanwege het tijdsverschil dus savonds te zien is.
- Mijn collega’s het erg vermakelijk vonden dat ze erachter kwamen dat ik mensen uit kon schelden voor buffel in het tamil
- Ze het niet accepteren als ik lunch wil overslaan als ik in het veld ben en iedereen constant vraag: heb je al gelunched?
- Ze vervolgens na het ziekenhuis wouden brengen toen ik een dag ziek was en alleen wat verkeerds had gegeten...en dit ook de normaalste zaak van de wereld is.
- Ik vleermuizen bij daglicht in bomen heb gezien
- Veel mensen een geschikte huwelijkskandidaat zoeken via een advertentie in de krant.
- De biercrisis twee weken duurde maar de wijncrisis al jaren duurt
- Ik alleen me mail maar kan checken op internet en dus niet bereikbaar ben via hyves en dergelijke
- Ik nu weet hoe cricket ongeveer werkt, na drie avonden kijken...inderdaad, ongeveer.
- Ik toe ben aan een nederlandse kop koffie!

Nou dat was het weer, in augustus heb ik drie weken vakantie...dus zal jullie daarna vermaken met prachtige reisverhalen! Ik kijk er al erg naar uit, zoals elke expat hier heb ik zeker de behoefte om jaffna uit te gaan, soms voel je je hier namelijk best opgesloten.