van hot naar her

Laatste weken stonden in het teken van reizen. Niet alleen voor mijn vakantie. Maar ook voor werk. Ik kreeg al commentaar. Elke keer als iemand me aan de telefoon had zat ik weer op een andere plek en ik was echt niet meer te volgen.

Na slechts vijf weken in Jaffna te zijn geweest werd ik opgebelt. Of ik het district policy plan ook voor Vavuniya en Mannar kon schrijven. Dus hop, weer het vliegtuig in met zelfs een kakkerlak als medepassagier. Het kost je zo een dag, een uurtje vliegen en acht uur lang wachten, gechecked worden en met diverse bussen worden vervoerd. Na nog een dag reizen kwam ik in vavuniya district aan. Daar waar 260,000 mensen in vluchtelingen kampen opgesloten zitten. Veel had ik er al over gehoord. Maar het zien en met de mensen spreken was er indrukwekkend. Rijen tenten in allerlei soorten en maten die je ziet. Zelf werd er aan mij een verzoek gedaan voor een tool om het prikkeldraad door te knippen. Niet alles bleek zo (relatief) goed als in Jaffna geregeld. Maar stel je eens voor hoe manage je 260,000 mensen in kampen. Ook is het onzeker wanneer deze mensen weer terug kunnen naar hun woonplaats. Na een week daar zijn geweest trok in naar Mannar district om de boel te gaan verkennen. Een policy plan schrijven is erg nuttig, na er vier te hebben geschreven weet je veel van de situatie van verschillende districten af. Ook was het erg leuk om mijn mede ZOA collega's te ontmoeten. Zoals overal werd er goed voor mij gezorgd (en ontbrak het me uiteraard aan eten niet). Deze twee weken waren weer een erg goede ervaring.

Na twee weken onafgebroken vergaderen, schrijven en het veld te hebben bezocht was het dan zover. Johanneke en Wim uit nederland kwamen over. Was wel even raar om mensen uit nederland opeens in Sri Lanka op visite te hebben. Maar heerlijk om ze weer te zien! We zijn nu al ruim een week onderweg en we hebben eerst gechilled op een tropisch strandje om vervolgens bloedzuigers ons bloed laten drinken in het regenwoud. daarna trokken we de kou van de bergen in en hebben we genoten van het uitzichten hier. In de bergen hebben we lekker gewandeld in de theeplantages en een bezoekje gebracht aan "het einde van de wereld". Waar je een uitzicht hebt over het zuiden van Sri Lanka. Dus de reis verloopt prima en het is weer lekker om vertrouwd nederlands te praten. Ook probeer ik het een en ander uit te leggen over de situatie, want beelden spreken toch meer dan woorden (en dus ook meer dan deze blog). Soms kom je andere reizigers tegen. Meesten weten wel wat van het land en de situatie af. Maar het is toch wel raar om iemand te horen zeggen: Wat doe je precies hier? Ik weet niks van Sri Lanka van de afgelopen 20 jaar af. Nou we hebben nog een Safari, strand en een bezoekje aan ZOA Batti op de planning...dus vermaken doe we ons zeker!