dinsdag 16 juni 2009

Afgesloten van de rest van de wereld...

Lieve mensen!
Geen idée of ik dit bericht op internet kan plaatsen. Want ik ben inderdaad aangekomen in Jaffna. Ik ben erg blij dat ik hier eindelijk ben. Jaffna is mooi! De mensen zijn aardig! En ik heb een fiets! Dus voel me helemaal weer thuis.
Dr is een nadeel. Ik ben nu op alle mogelijke manieren afgesloten van de rest van de wereld. Net zoals de meeste mensen hier heb je het gevoel dat je bent opgesloten. Internet is waardeloos hier, ik kan soms net mijn werkmail checken (dus als je wil mailen graag naar: brenda@zoasrilanka.org, mail is altijd welkom, zeker nu) en het bereik van mijn mobiel is savonds zo slecht dat niemand kan bellen. Dus wees niet boos als ik niet opneem en probeer gewoon opnieuw. De verbindingen worden gecontroleerd door het leger dus zij hebben alles in handen. Savonds is er een avondklok, welke door de expats genegeerd kan worden, dus als er ergens een feestje is, wordt ik netjes teruggebracht door de mensen met een auto. Zwaailicht en al. Ook gebeurt het regelmatig dat de stroom uitvalt, maar gelukkig hebben de UN organisaties generatoren, waar iedereen blij gebruikt van maakt. Daarnaast is het onmogelijk om per auto het gebied uit te gaan, na zo’n 25 kilometer wordt je tegengehouden. Misschien gaat deze weg (de toegang tot de rest van Sri Lanka) ooit open, iedereen speculeerd wanneer, maar ik denk dat dit zeker nog wel even gaat duren) Ook voor een dagje strand heb je speciale toestemming nodig. Maar gelukkig gaan mijn UN vrienden mij misschien daarbij helpen. Terug in de tijd en opgesloten, zo voelen mensen zich hier.

Maar begrijp me niet verkeerd. Ik heb het zeker naar mijn zin hier. Werk moet nog even op gang komen. Ook moeten we even wennen aan elkaar aangezien ik de eerste buitenlander op dit kantoor ben, maar dat gaat zeker te weten goed komen! Ik ben de vluchtelingen kampen al in geweest, erg interessant. De kampen zien er vergeleken met de rest van het land aardig uit. Natuurlijk zijn hier ook problemen, bijvoorbeeld het gebrek aan suiker en voldoende sanitair. Maar vergeleken met de problemen in Vavuniya is dit niks. Het grootste probleem is dat de mensen in een soort van gevangenis leven. Ze hebben niks te doen en ze worden omgeven door prikkeldraad, dus dat is zeker geen pretje. Als je met ze spreek zeggen ze dat ze in een prison leven.

De expats hier ontmoeten elkaar voor een biertje (als men in slaagt hier een biertje te hebben gevonden, want veel dingen zijn schaars of niet aanwezig) of voor een hapje eten. Verder brengt men de vrije tijd door met lezen en films kijken. In het weekend heb ik dan maar ook een fietstochtje gemaakt. Dit inclusief elke tien seconden de vraag waar ik heen ga, of ik iemand engels kan leren of de opmerking dat ik beautiful ben. Maar goed, dat went op den duur ook wel. Fijn in ieder geval dat ze me mooi vinden ;-)
Het guesthouse waar ik zit is erg prima. Inclusief AC en warm water! Het is de plek waar mensen elkaar zo nu en dan ontmoeten, dus lekker makkelijk dus. Het eten is errug lekker en zo nu en dan verblijven er ook andere mensen dus dan heb je meteen ook wat aanspraak! Ook heb ik een superlief verandaatje aan mijn kamer zitten.

In Jaffna zelf zie je grote huizen. 50% zijn ruines. Verwoest door de jaren oorlog hier, mensen uit Jaffna zitten vaak of in het buitenland of in de rest van Sri Lanka. Ook zie je duidelijk dat dit een rijker gebied moest zijn geweest, maar de oorlog heeft dit deel van het land erg beinvloed. Sommige mensen zitten al 17 jaar in kampen aangezien ze niet terug naar huis kunnen.

De reis hierheen was ook een beleving. Het is een uurtje vliegen maar het koste me 8 uur om hier te komen. Je wordt volledig gechecked, je moet vaak wachten, wordt vier keer met bussen naar verschillende plekken gebracht, waaronder een geblindeerde. Je wordt soort van ondervraagd en tenslotte ook nog eventjes op de foto gezet. Maar aangezien het erg onmogelijk is om hier te komen voor een hoop mensen ben ik blij dat ik hier eindelijk ben! Er hangt een speciale sfeer hier en ik geniet ervan en probeer de verveling hier zoveel mogelijk uit de weg te gaan!

2 opmerkingen:

  1. Hey Bren,

    weer leuk om wat van je te lezen (ook al is het even geleden geplaatst). Lijkt me zo apart om zoveel moeite te doen om ergens te komen en je niet vrij te kunnen bewegen.. Dan hebben wij het maar goed hier..

    Liefs,
    Arnoud

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hey Brenda,

    Nou je maakt daar wel wat mee daar. Het is wel wat anders dan ons 'normale' leventje in Schotland. Lijkt me wel apart om te zien hoe de mensen daar leven. Nou hopelijk kan je gauw een keer lekker naar het strand. Zou lekker zijn toch!?
    Groetjes vanuit Peebles!

    Willemijn

    BeantwoordenVerwijderen